Bir zamanlar iki arkada? çölde yolculuk yapyyorlardy. Yolun bir yerinde aralarynda tarty?ma çykty ve arkada?lardan birisi di?erinin yüzüne tokat atty. Tokat yiyen arkada?yn cany yanmy?. kalbi kyrylmy?ty; ama hiçbir ?ey demedi. sadece e?ilip kuma ?unlary yazdy:
“Bugün en iyi arkada?ym yüzüme tokat atty.”
Yürümeye devam ettiler. Sulary bitmek üzereydi. Neyse ki. sonunda bir vahaya ula?tylar. Doya doya su içtiler. mataralaryny doldurdular. Sonra. suda yykanmaya karar verdiler. Tokat yemi? olan arkada?. suyun balçykly kysmyna takyldy. Git gide batyyordu. Ama arkada?y hemen atylyp onu kurtardy. Suda bo?ulmanyn e?i?inden kurtulan arkada?. biraz ötedeki bir kayanyn yanyna gitti ve kayanyn üzerine ?u yazyyy kazydy:
“Bugün en iyi arkada?ym hayatymy kurtardy.”
Di?eri sordu:
Senin canyny yaktyktan sonra kumun üstüne yazmy?tyn. ?imdi ise bir kayanyn üstüne yazyyorsun. neden?”
Arkada?y ona ?öyle cevap verdi:
“Birisi bizi incitti?inde, bunu kumun üstüne yazmalyyyz. Ta ki affedicilik rüzgarlary onu kolayca silebilsin. Fakat. birisi bize iyilik yapty?ynda onu kayanyn üstüne nak?etmeliyiz ki. Ne öfke ne intikam rüzgarlary onu oradan silemesin.