Ba?lanmayacaksyn bir ?eye, öyle körü körüne.
“O olmazsa ya?ayamam.” demeyeceksin.
Demeyeceksin i?te.
Ya?arsyn çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kyrylyrsyn.
Ve zaten genellikle o daha az sever seni,
Senin onu sevdi?inden.
Çok sevmezsen, çok acymazsyn.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsyn hem.
Hatta elini aya?yny bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin de?illermi? gibi davranacaksyn.
Hem hiçbir ?eyin olmazsa, kaybetmekten de
korkmazsyn.
Onlarsyz da ya?ayabilirmi?sin gibi davranacaksyn.
Çok e?yan olmayacak mesela evinde.
Paldyr küldür yürüyebileceksin.
Ylle de bir ?eyleri sahipleneceksen,
Çatylaryn gökyüzüyle birle?ti?i yerleri sahipleneceksin.
Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güne?i, ayy, yyldyzlary…
Mesela kuzey yyldyzy, senin yyldyzyn olacak.
“O benim.” diyeceksin.
Mutlaka sana ait olmasyn istiyorsan bir?eylerin…
Mesela gökku?a?y senin olacak.
Ylle de bir ?eye ait olacaksan, renklere ait
olacaksyn.
Mesela turuncuya, yada pembeye.
Ya da cennete ait olacaksyn.
Çok sahiplenmeden, Çok ait olmadan ya?ayacaksyn.
Hem her an avuçlaryndan kayyp gidecekmi? gibi, Hem
de hep senin kalacakmy? gibi hayat.
Yli?ik ya?ayacaksyn. Ucundan tutarak…